هموطن درملک ما،تا کی چنین قتل و قتال؟ عامــلانــش این همه،نوکر وَ چاکــر را ببین کلـهء طـاس غـنی و ریش مـفلـوک سیاف آن یکی بی مغـز و دیگر ، پرجنـاور*را ببین کرده عبدالله خجل،پنجشیر و هم پنجشیریان دوسـتم این نـوکـر،هـر سِـفـله و زر را ببین هــم خلـی

درد ورنج های وطن درد ورنج هـای وطـن،افـزون شـده ای خـدا! ایـن درد بی درمـان مکـن کـرده اند افغانْسِتـان،عـدوان خـراب کشـورم زیـن بـیـشـتـر،ویران مکـن "ع وغ"ایــن جــانـیـــان حـرفـــوی راهـی نِـیـران کــن وشـــادان مکـن مـیـهـنـم در زیــر تـیـــغ

به نام یکتای لاشریک و بی همتابا سلام خدمت دوستان بازدید کننده بالاخص هموطنان عزیزم در جای جای این کره خاکیاز عزیزان هنرمند و با ذوق کشورم که طبع شعر داشته و از شعرای با سابقه واستاد کشورم افغانستان خواهشمندم تا در پرثمر کردن این مجموعه ما را یاری نمایند تا مرکزی باشد برای دوستان هنر و اندیشه افغان ز...

{یاد تو}به یاد روز های با تو بودن باز دعایت میکنم به شور فغان عشق از ته دل صدایت میکنمشکسته،شیشه ی قلبم و باز هم من ز دریچه بی فروغ چشمانم نگاهت میکنم ز هجر تو تر است چشمانم مثل هر شبباز این فرش خیس را خاک پایت میکنم{سید میرویس موسوی}برچسبها: شعر افغانی, شعرافغانی, شعر افغانستان, شعرافغانستان, غزل ا...

سوزِ این سرمای جانفرسا عذابم می دهد باز نامردیّ این دنیا عذابم می دهد باز انسانهای در بند مدرنیزه شدن زندگی های پر از غوغا عذابم می دهد می گشایم هرشبی دیوان امید وغزل فالهای کهنه ی یلدا عذابم می دهد آسمان هرجا همین رنگ است بی مِهر وکدر بغض آواز پرستوها عذابم می دهد حیرت وبربادیِ گل های افسرده هنوز ا...

یاد آن نای ونیستان ونوای منوتو یاد آن وعده و پیمان وفای منوتو یاد آن گلشن زیبا که به آن زیبایی بودمرغان سحرنغمه سرای من وتو یاد آن ساقی وآن شمع ویاران قدیم یادبزم طرب عشق وهوای من وتو یاد آن همسفری نیمه ره راهدراز یاد غمهای جدایی و جفای من و تو جای آنداشت اگرمن وتو«ما»می بودیم فارغ ازمخمصه چون چرای ...

الا، ای هموطن باشید در انتظاردریای خون،درکابل و شهرهای دیگر،دراین کشور غنی خائن وکرزی،رها بنموده اند صدها قاتل ملت را زقید وبندوزندانهای این کشور الا ای هموطن باشید درانتظاردریای خون ،زدست جانی بی دین افسونگر که کرد ویران کابل را نموده قتل،هزاران هموطن، آن بی گناهان ومظلومانِ کابل را اگراین جانی فرع...

استقبال از"خرنامه"میرزادهعشقیبامطلع: درداو حسرتا که جهان شد به کام خر زد چرخ سِفله ،سکهء دولت به نام خر افسوس،صدافسوس که وطن شدبکام دزد تــرک وطــن نـمـوده هــزاران،زدام دزد "ازبـسـکه آسـمــان وزمیـنسِفلهپرورند" زددهـردون سـکـهء دولــت بـه نــام دزد دزدان ونـوکــران،وزیــران دولــت انـــد یـا رب!تـا...

یکی خـائـن بـه مُـلک داریــم عـزیـزان کـه بـاشــد شــرم لـوگــر ننـگ افــغــان بــود چهــل ســاله نـوکــر،دشـمنــان را سـرش طـاس و دهـانـش مثـل گـرگــان خودش پست و قدش پست و عمل زشت* بدون شـک بـود ، شــاگـــرد شــیـطـــان نـگــردد ســیـر ، زخـونـریـزی بـکـشـور بــود دائــــم تـلاشــش،قــتـــل انـســ...

درد ورنج های وطن درد ورنج هـای وطـن،افـزون شـده ای خـدا! ایـن درد بی درمـان مکـن کـرده اند افغانْسِتـان،عـدوان خـراب کشـورم زیـن بـیـشـتـر،ویران مکـن "ع وغ"ایــن جــانـیـــان حـرفـــوی راهـی نِـیـران کــن وشـــادان مکـن مـیـهـنـم در زیــر تـیـــغ طـالـبـــــان تـیـغ طـالــب را دگــر،بُـران مکـن طـال...

عید قربان باز عید آمده عید قر بان عیدتبریک به پاکیزه دلان حرمت عید گذشت ویاریست صلح و آشتی و ایثار گریست درس اعیاد نیکو کاری است شادی و همدلی ویاری است لیک هر دل نشود شاد از آن آنکه گیر آمده درجنگ گران این نشدعید که ریزدهمه جا خون انسان بدست دد ودام حاجی آغاشنواینحرف نخست حج مروکج مروازراه درست خدمت...

زن ای الاهه خورشید آسمان برخیز زن ای ستاره پرنور کهکشان برخیززن ای سپیده آفاق و پر تو تابان زن ! ای طلیعه زیباییء جهان برخیززکنج محنت وزندان وتیره روزیها بسوی روزنه پر شور وبی امان برخیززکنج عزلت و بیچارگی و تنهایی به نهضت زن وبا جن

به استقبال مهاجران عزیز افغان رفتی وبدل مهر و تمنای تو باقیسترفتی وبدل مهر و تمنای تو با قیست بر خیز و بیا سوی وطن ، جای تو خالیستای رفته زدامان وطن سوی وطن ها با ز آ که در آغوش وطن جای تو خالیستای بلبل شوریده ز آلام سفر ها بر

اي وطندار بياييد رسم افغاني كنيم : جركه بأهم بسازيم عهد قرآني كنيم صلح و اشتي را بياريم بين أقوام وطن: واعتصم را خوانده وكار مسلماني كنيم : كينه و بغض و عداوت را از خود درويش كنيم : مشكلات اين وطن را حل به اساني كنيم : مسكن ونان و لباس وكاربر مردم دهيم: كندم و أرد وبرنج بر خلق ارزاني كنيم: با يتيم

دیدمت صبحدم در آخر صف، کوله سرنوشت در دستتکوله باری که بود از آن پدر، و پدر رفت و هشت، در دستتگرچه با آسمان در افتادی تا که طرحی دگر دراندازیباز این فالگیر آبله رو طالعت را نوشت در دستتبس که با سنگ و گچ عجین گشته، تکّه چوبی در آستین گشتهبس که با خاک و گل به سر برده، میتوان سبزه کشت در دستتشب میافت

غوزه های تلخ نامت بر لبش گل میکنند شرح طوفان وزراعت های کابل میکنند می لمد بر شانه هایش روز های ناخوشت برفکوچ غصه هایت را تحمل میکنند خوش مرام افطار دادی چشم های روزه دارسفره ای چیدی ز غم هایت تناول میکنند پیچ و خم آنقدر دارد جاده های سمت تو گامهامان را دچار صد تزلزل میکنند رفته ای آنسوی دریا مرده

قوم پرستی مهم است درماندگی درکارنیست زور و زرمهم تراست دانندگی درکارنیست در بدست آوردن پول و مقا مات بلند چورکردن مود شد، شرمندگی در کار نیست خون مردم نوش جانت همچو شیر مادران زیر نام زهد سر افگند گی در کار نیست گر شوی کاندید بالا ، بهر پیروزیی خود دالرت را خرچ کن بازندگ

چه درد و داغ و دریغ است چیره بر دلها غم و داع گرامی ترین مادر ها ابر مبارز پرشور و خادم میهن زعیم نهضت زن دکتوریس انا هیتا طلایه دار ترقی و پیشوای بزرگ رفیع و قافله سالار و ناجی دانا به قلب موج حوادث چو نا خدای نجات فر وغ مشعل های رهنمای سا حل ها هدی و هادی ره رفتگان راه دراز

نخستین جرعه تا در کام کردند به مستی خویش را اعلام کردند چو جنگیدند بر تقسیم قدرت روندصلح را نا کام کردند ندانستند فرق دشمن از دوست بد شمن خویش را همگام کردند شدند مغرور کمک های خارج به بیگانه طمع خام کردند برای اقتدار خود ز هر جا بنام ملک و ملت وام کردند ملایک را برای خدمت خویش به صد ت

برای گفتن از تو غرق واژه، غرق تفسیر م چرا؟ چون جلوه هایت میبرد سوی مزامیرمترا می بینم ومحمود قلبم می شود سلطانزلطف بودنت حالا ببین یک پا جهانگیرم وسرمستی فزون تر زانکه می خواهم حضورت رابریزم توی جامی سرکشم با عقل وتدبیرم ترا کشور گشای روح ما کردند باور کن وگرنه تو کجا ومن کجا وعذر وتقصیرم؟ تو که