برفکوچ غصه ها

غوزه های تلخ نامت بر لبش گل میکنند

شرح طوفان وزراعت های کابل میکنند

می لمد بر شانه هایش روز های ناخوشت

برفکوچ غصه هایت را تحمل میکنند

خوش مرام افطار دادی چشم های روزه دار
سفره ای چیدی ز غم هایت تناول میکنند

پیچ و خم آنقدر دارد جاده های سمت تو

گامهامان را دچار صد تزلزل میکنند

رفته ای آنسوی دریا مردهای ایل من

تا که برگردی به خانه جان خود پل میکنند
قلبهای خونی تو رودهای درد را

با فقط یک جرعه خوشحالی تبادل میکنند؟

توضیح :در بیت خوش مرام افطار دادی.... کلمه ی آخر مصرع اول (روزه دار)
می باشد.

شاعر : آمنه نوروزی

شروع دوباره...